கிறுக்கல்கள்

என் கிறுக்கல்கள்
அதிர்ஷ்டசாலிகள் தான்
நீ
என்னை வெறுத்தாலும்
என் கிறுக்கல்களை
நேசிக்கிறாய்……..

மௌனம்

கொலுசின்
மொழி கற்றுத்தந்தவளே
உன்னாலே
மௌனத்தை
மொழிபெயற்க்கிறேன்.....

கானலாய் போன காதல்

கானலாய் போன காதலை
கவிதையால் உயிர்தெழச் செய்ய
வார்த்தைகள் தேடி
வாசலில் நிற்கிறேன்

காதலை
பகடைக்காயாய் வைத்து
அரங்கேறிய விளையாட்டில்
வெட்டுபட்டது என்னவோ
நீயும் நானும் தான்

விளையாடிப் பார்த்தவர்கள்
ஓய்ந்துபோனார்கள்
வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாய்
ஒடுங்கிபோனது என்னவோ
நீயும் நானும் தான்

என்னிடம்
காதல் மட்டுமே
இருந்திருந்தால்
என்றோ
உன்னிடம் சரண்ணாகிருப்பேன்

தன்மானத்தை
காதல் சுடும்போது
தன்மானம்
காதலை சுடுகிறது

மொத்தத்தில்
காதல்
என்னை
சுட்டுவிட்டது……..

உன்னை கண்ட தருணம்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

பகல் இரவுகள் நானும்
பல கனவு கான்கிறேன்
பனி துளியிலும் நானே
பொன் முகத்தை தேடினேன்

கண்கள் இரண்டிலும் தானே
புது கவிதை படிக்கிறேன்
கைகள் பேசிய கதையை
நான் காற்றை கேட்கிறேன்

என்னை கடந்திட்ட நேரம்
இதயம் நின்று துடிக்குமே
ஆடை உரசிய உணர்வோ
உன்னை அனைக்க தோன்றுமே

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

என்னை கடந்த நீயும்
ஏன் திரும்பி பார்கிறாய்
ஓர பார்வையாலே நீயும்
என்னை உரசி பார்கிறாய்

காற்றில் அழைந்திடும் கூந்தல்
என்னை கட்டி இழுக்குதே
கால் தடங்களை கண்டு
மனம் பின் தொடருதே

எதுவரை இந்த பயணமோ
பாதியில் இது முடியுமோ
உதடுகள் உதிர்க்குமோ வார்த்தையை
உதிர்ந்து போகுமோ வாழ்கையும்

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

மனிதம் வாழவிடுங்கள்

ஒடுவது குருதி
இதில்
தமிழன் என்ன
தலித் என்ன
இசுலாமியன் என்ன
இந்து என்ன


ஈளத்தில் செத்தாலும்
இந்தியாவில் செத்தாலும்
பாலஸ்தினத்தில் செத்தாலும்
பாக்கிஸ்தானில் செத்தாலும்
செத்தது மனிதன்
கொன்றவனும் மனிதன்


இனம் காக்க
இனத்தை அழிப்பவர்கள்
தன் இனத்தினுள்ளே
இனம் காக்க
தம் இனம்மழிப்பார்களோ


அழிந்து அழிந்து
மனிதம் அழிந்து
புது உலகம் படைத்து
யாருக்கு லாபம்


ஆயுதம் வாங்கி
ஆயுதம் வாங்கி
உலகை அழிப்பது
மனிதத்தின் சாபம்




உலகை அழித்த
காசை சேர்த்திருந்தால்
அகிலம் முழுதும்
பசியை ஒழித்து
பினியை அழித்திருக்கலாம்


மனிதனை வாழவிட்டு
மானிடம் வாழ செய்தால்
குரோதம் துழைத்து
அன்பு தழைத்து
பூமி செழித்திடலாம்


ஆளும் வர்கம்
பரம்பரையாய் கொழிக்க
இன்னும் எத்தனை
அடிமை தலை
தேவைபடுமோ


மனிதன்
மனிதனாய் வாழ
இன்னும் எத்தனை
உயிரை பலி
கேட்டிடுமோ

என் கவிதைகள்

நான்
எழுதிய கவிதைகளில்
யாப்பு அணி
இருந்ததா என தெரியாது
அதில்
நீ ஒருத்தி மட்டுமே
இருந்தாய் என்பது தெரியும்.....

நானும் அவளும் அப்படித்தான்

நேற்று

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

நகமும்
சதையும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

பகலும்
ஒளியும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

இமையும்
விழியும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

கடலும்
அலையும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

கவிதை
பொருளும்
எப்படியோ

இன்று

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

கிழக்கும்
மேற்க்கும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

இரவும்
பகலும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

ஒளியும்
இருளும்
எப்படியோ

நானும்
அவளும்
அப்படித்தான்

வானும்
மன்னும்
எப்படியோ

காதல்

காலத்தை தாண்டி
ஓட கால்களும்
காலத்தை இழுத்து
பிடிக்க கைகளும்
முரணாய் வேண்ட வைக்கும்
காதல்

எது வெற்றி ?

என் காதலின் தற்கொலையை
எப்படி என் வெற்றி
என்று எண்ண முடியும்
இது கூட தெரியாமல்
நான் இருமாப்பாய் இருப்பதாக
புலம்புகிறது உன் உறவுகள்
நான் என்ற போதையில்

பிரிவு

நாம்
என்று இருந்தோம்
உன் உறவுகளின்
நான்
என்ற எண்ணம் இன்று
நீ
நான்
என்று ஆணோம்

விவாகரத்து

உனக்கு
பிடிக்கும் என்றே
எல்லாம் செய்தேன்
விவாகரத்தை தவிர ….

மனம்

என் மனதை கீறினால்
பால் வடிய
அது ரப்பர் மரம்மல்ல
உயிரும் உணர்வும் கொண்டது
உதிரம் மட்டும்தான் வடியும்

காதல் தோல்வி

உன்னை
ஆழமாய் காதலித்ததால்தானோ
உன் வீட்டார்
ஆனவமாய் உரசிப்பார்த்தார்கள்
என் தன்மானத்தோடு

வாழ்ந்த நாட்கள்

என் கவிதைகளை
கற்பனை எனலாம்
பொய் என்று கூட சொல்லலாம்
ஆனால்
உன்னோடு வாழ்ந்த நாட்களை
என்னால் நாடகம் என்று
சொல்ல முடியவில்லை

முத்தங்கள்

உன் உதட்டின்
முகவரி தெரியாமல்
காற்றில் அனுப்பிவைக்கிறேன்
கவனாமாய் பிடித்துக்கொள்
என் முத்தங்களை