ஆண்டு தோறும் காத்திருக்கிறேன்

ஒவ்வொரு ஆண்டும்
உனக்காய் காத்திருக்கிறேன்
நான் சுமந்துக்கொண்டு இருக்கும்
சுமையை இரக்க
உனக்காய் நான் காத்திருக்கிறேன்

பசி என்றால் என்ன
தெரியாதிருந்த எனக்கு
பசியை உணரவைக்கிறாய்
ஏழையின் துயரை
ஆழமாய் அறியவைக்கிறாய்

யாருக்கும் எதையும்
விட்டுக்கொடுக்காத என்னை
தியாகம் செய்ய
கற்றுக் கொடுக்கிறாய்
உணவை விட்டுக்கொடுத்தேன்
தண்ணீர் விட்டுக்கொடுத்தேன்
மெல்ல மெல்ல விட்டுக்கொடுக்க
ஞானத்தை பெற்றுக்கொடுக்கிறாய்

பேராசை தீயில்
உழண்ட மனதை
பெரும் போராட்டத்தின் பின்பும்
கட்டுப்படுத்த தவறி விழித்தப்பொழுது
என் மனத்திற்க்கு கடிவாளமிட்டு
என் மனித தன்மையை
திருப்பிக் கொடுக்கிறாய்

என் ஜம்புலன்களின்
வழியே மாசுபட்ட
என் உள்ளத்தை
திரைகளிட்டு
மறைத்துவைக்கிறாய்
பின்னே
அவன் கருணை கொண்டே
என் உள்ளத்தை
கழுவி சுத்தம் செய்கிறாய்

செல்வமும்
வறுமையும்
இருகோடுளாக
இணையாதிருக்க
ஜகாத் என்னும்
பாலத்தால்
இரண்டையும்
இணைத்துவைக்கிறாய்

வறுமையற்ற
சமுகம் காண
புதுப்புரட்சி செய்கிறாய்
கருணை ஊற்றை
தூர் எடுத்து
மனித மனத்தில்
மறுமலர்ச்சி காண்கிறாய்

மனத்தில் உண்டாகும்
வாதம் நீங்க
வேதம் தந்தாய்
மனிதனாய் வாழ
பயிற்ச்சி செய்ய
ஆண்டில் ஒரு முறை
மாதம் தந்தாய்
இறைவா எங்களுக்கு
ரமலான் மாதம் தந்தாய்


ரமலானே வருக
பாவம் கரைந்திட
அருள் மாரி
பொழிக!

ஹைக்கூ

சிலைட்
--------
என்
விரல் வரையும்
ஓவியத்திற்காக
காத்து கிடக்கறது
அவள்
கருப்பு தேகம்
------------------------------------------------

உனக்காக
------------
என்னுடைய
உலகம்
விடிவதும்
முடிவதும்
உனக்காக
-----------------------------------------------

சோறு
--------
பணக்காரன்
நாக்கு ருசிக்கு
ஏழைகளின்
வயிற்று பசிக்கு

-----------------------------------------------

மன்னிப்பு
----------
மனிதத்தின்
பிரதிபளிப்பு
மன்னிப்பு

-----------------------------------------------

இரக்கம்
---------
உள்ளத்தின்
இருக்கம்
அறுக்கும்
இரக்கம்

------------------------------------------------

பொறுமை
-----------
உணர்ச்சிகளின்
உச்சத்தில்
நிதானம்
அதில்தான்
உண்மை பொறுமையின்
பெறுமை

-------------------------------------------------

போர்
-------
மனித சடலங்கள் மேல்
மகுடம் சூட
மனிதநேயமே இல்லாத
மனித வேட்டை

--------------------------------------------------

பரிசல்
--------
தண்ணீரில்
தவழும்
தாரகை

--------------------------------------------------

புல்லாங்குழல்
--------------

காற்று
தீண்டினால்
கவிதைகள்
பிரசவிப்பாள்
இந்த
காட்டு மூங்கில்

----------------------------------------------

வயல்வெளி
------------
பூமி தாய்
உடுத்திய
பச்சை புடவை

---------------------------------------------

வசந்த காலம்
--------------
வானவில் போல்
நீ
வந்து மறைய
வாசலில் தவம்
கிடந்த நாட்கள்
என்
வசந்த காலம்

---------------------------------------------------

பேருந்து
---------
சாலையில்
ஒரு
சமத்துவபுரம்

------------------------------------------------------

பேருந்து
---------
ஒரு இயந்தரத்தின்
ஓட்டத்துக்குள்ளே
பல இதயங்களின்
ஓட்டம்

-----------------------------------------------------

அடை மழை
---------------
பூமி மீது
மேகத்தின்
தீராத
மோகம்

------------------------------------------------------

சுடர்
-------
திரியில் பூத்த
திவ்ய மலர்
தீ சுடர்

--------------------------------------------------------

பயணம்
---------
வலியோடு துடங்கி
வழிகள் பல சென்று
வலிகள் பல கண்டு
வலியோடு முடிகிறது
வாழ்க்கை பயணம்

------------------------------------------

சிறுவர்கள்
-----------
மலர்ந்தால்
இறைவனுக்கா
இரங்களுக்கா
தெரியாத
மலர்
மொட்டுக்கள்.....

--------------------------------------------

விறகு வெட்டி
---------------
வறுமை கரையான்
அரித்த மரம்

---------------------------------------------

சுற்றி திரிந்த நாட்கள்
-------------------------
மலரில்
தேன் தேடிய
பட்டாம்பூச்சி நாட்கள்......

-----------------------------------------------

காந்தி சாலை
--------------
சாலை நடுவே
பொக்கை வாய் சிரிப்பு
பெயரை பார்த்தால்
காந்தி சாலை

என்னுடைய நாட்கள்

கடினத்தோடு
கிழித்து எறியப்படுகிறது
என்னுடைய நாட்கள்

முகமூடி அணிந்த
மனிதர்களின் போலி சிரிப்புகளையும்
பின்னால் பேசும் புறங்களையும்
கடக்கின்ற மணித் துளிகளில்
நாகரிகப் போர்வையில்
சுயம் போட்டுக்கொள்ளுகின்றன
பொய் முகமூடிகளை

சுயநல மனிதர்களின்
நாவின் அசைவுகள்
சத்தியத்தை சாகடித்த வசவுகள்
இதில் நாட்கள் நகர நகர
தோய்க்கப்படுகிறது மனம்
நிதம் நிதம்
தேர்ச்சியடைகிறது ஞானம்
தினம் தினம்

தேவையின் நிற்பந்தங்களும்
தேடலின் தவிப்புகளும்
விலங்குகளாக
பின்னிப் பினைந்து கிடக்க
நாட்கள் பயணிக்கின்றன
வலுவான நாளைய
எதிர்பார்ப்புடன்

புதிய புதிர்களுடன்
தினம் தினம்
பூக்கிறது
புதிய நாள் ஒன்று
விடை தேடியே
விழுகின்ற
அன்றையப் பொழுதுகள்

மயான அமைதியுடன்
கரும் இரவுகளில்
சொல்லப்படாத மௌனத்துடன்
வானத்தில் அந்த நிலாவும்
சுகமான நினைவுகளின்
சுமைகளில்
என் மனமும்

விடியலின்
தொடக்கத்துக்காக
இரவின் முடிவு காத்திருக்கிறது
நானும் காத்திருக்கிறேன்
கடினத்துடன் கிழித்து எறிய
அடுத்த நாளை……