கிறுக்கல்கள்

என் கிறுக்கல்கள்
அதிர்ஷ்டசாலிகள் தான்
நீ
என்னை வெறுத்தாலும்
என் கிறுக்கல்களை
நேசிக்கிறாய்……..

மௌனம்

கொலுசின்
மொழி கற்றுத்தந்தவளே
உன்னாலே
மௌனத்தை
மொழிபெயற்க்கிறேன்.....

கானலாய் போன காதல்

கானலாய் போன காதலை
கவிதையால் உயிர்தெழச் செய்ய
வார்த்தைகள் தேடி
வாசலில் நிற்கிறேன்

காதலை
பகடைக்காயாய் வைத்து
அரங்கேறிய விளையாட்டில்
வெட்டுபட்டது என்னவோ
நீயும் நானும் தான்

விளையாடிப் பார்த்தவர்கள்
ஓய்ந்துபோனார்கள்
வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாய்
ஒடுங்கிபோனது என்னவோ
நீயும் நானும் தான்

என்னிடம்
காதல் மட்டுமே
இருந்திருந்தால்
என்றோ
உன்னிடம் சரண்ணாகிருப்பேன்

தன்மானத்தை
காதல் சுடும்போது
தன்மானம்
காதலை சுடுகிறது

மொத்தத்தில்
காதல்
என்னை
சுட்டுவிட்டது……..

உன்னை கண்ட தருணம்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

பகல் இரவுகள் நானும்
பல கனவு கான்கிறேன்
பனி துளியிலும் நானே
பொன் முகத்தை தேடினேன்

கண்கள் இரண்டிலும் தானே
புது கவிதை படிக்கிறேன்
கைகள் பேசிய கதையை
நான் காற்றை கேட்கிறேன்

என்னை கடந்திட்ட நேரம்
இதயம் நின்று துடிக்குமே
ஆடை உரசிய உணர்வோ
உன்னை அனைக்க தோன்றுமே

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்

என்னை கடந்த நீயும்
ஏன் திரும்பி பார்கிறாய்
ஓர பார்வையாலே நீயும்
என்னை உரசி பார்கிறாய்

காற்றில் அழைந்திடும் கூந்தல்
என்னை கட்டி இழுக்குதே
கால் தடங்களை கண்டு
மனம் பின் தொடருதே

எதுவரை இந்த பயணமோ
பாதியில் இது முடியுமோ
உதடுகள் உதிர்க்குமோ வார்த்தையை
உதிர்ந்து போகுமோ வாழ்கையும்

இதயமே
உடையுமே
நீ
என்னை
நீங்கினால்

உன்னை கண்ட தருணம்
உயிர் திருடி போகிறாய்
உறக்கம் இழந்தேன் தினமும்
நீ ஊனை உருக்கினாய்