பிரிவு

பூக்களை பிரிந்த
பூஞ்செடிகள்
இலையுதிர்கால
மரங்கள்
ஊதாத
புல்லாங்குழல்
மீட்டாத
வீணை
முடிவு பெறாத
ஓவியம்
நிலா இல்லாத
அம்மாவாசை வானம்
நீர் இல்லா
நதி தடங்கள்
வானம் பார்த்த
விவசாய பூமி
தாய் பசுவை
தேடும் கன்றுக்குட்டி
வேலைக்கு சென்ற
தாயைத் தேடும் குழந்தை
பிறந்த குழந்தையை
தேடும் தாய்
இதை போல
நீயில்லாத போது
நானும்........

உணர்வுகள்

பிறர் உணர்வுகளை
புரிந்துக்கொள்ள வேண்டும்
மனிதர்கள்
இல்லையென்றால்
உதடுகள் உதிர்க்கும்
வார்த்தைகளால் காயம்படும்
உள்ளங்கள்!

மெழுகுவர்த்தி

எரியும் மெழுகுவர்த்தி
என் வாழ்க்கை
அதில்
உயிர்க்கும் ஒளி
உன் மேல்லான
என் காதல் !

அதை
காத்து நிற்பாயா
இல்லை
ஊதி அனைப்பாயா
என்னவளே
அது உன் கையில் !

என்றும் இளமையாய்

காதலே!
இறைவனிடம்
எப்படி வேண்டினாய் ?
உனக்கு மட்டும்
இப்படி ஒரு வரம்
நீ மட்டும்
என்றும் இளமையாய்....

வீட்டு பணிப்பெண்

ஏழையா பிறந்ததாள
கஞ்சித் தண்ணி வழித்தேடி
காது கழுத்து நகைய
கழட்டிக் கொடுத்து
கந்து வட்டி கடன் வாங்கி
எஜெண்டுக்கு மொத்தமா அழுது

வீட்டு வேலை
விசா வாங்கி
விமானம் ஏறி
வெளிநாடு வந்த பெண்ணே

மாடுகள ஓட்டிப்போகும்
மாட்டுக்காரன் போல் ஒருத்தன்
பெண்ணே ஒன்ன
கூட்டிப்போக வந்தான
இல்ல
ஓட்டிப்போக வந்தான

நகரத்து தெருவிலே
அழகான கட்டிடம்
கட்டிடம் உள்ளார
பெண் இவள
விற்க்கும் இடம்

மந்தையா ஒரு அறைக்குள்ள
அடைத்திருந்த பெண்களோட
மந்தையோடு மந்தையா
நீ மாட்டிக் கொண்ட மாயம் என்ன

வீட்டு வேலைக்கு
ஆள் தேடி வந்த மக்க
மாட்டு சந்தையில
மாடு தேடி வாங்குவதுப்போல
உன்ன வாங்க வருவாக
நீ விலை போன
சோறு உண்டு
இல்லாட்டி
ஒரு வேளைக்கு
ரொட்டித் துண்டு

தரகு பேசி
வாங்கிப் போவாக
தங்கம் உன்ன
உன் தலையெழுத்து
நல்லா இருந்தா
நல்லவங்க வீடு போவ
உன் நேரம்
நல்லா இல்லாட்டி
நரகத்துக்கு நீ போவ

பெண்ணே நீ
எந்த வீடு போனாலும்
செக்கு மாடா சுழழுனும்
நீ அடிமாடா வேலை செஞ்சாலும்
உனக்கு இருபது தினார் சம்பளம்

நீ பொத்தி பொத்தி
காத்த மானத்த
பொத்தல் போட
உன்ன சுத்தி சுத்தி
சில கழுகுக வட்டமிடும்

அந்த வட்டத்துல சிக்கிடினா
நீ சிதஞ்சி போய்டுவ
வாழ்வு தேடி வந்த பெண்ணே
நீ வாழ்க்கைய துழைச்சிடுவ

வீட்டு வேலைத் தேடி
வந்த மக்க
கதை சொன்னேன்
காது கொடுத்து கேட்க்கோ
கருத்திருந்தா
ஊருலேயே நீ பிழைக்க
வழி பார்த்துக்கோ

கவிதையே !

நான் என்றும்
வாசிக்க விரும்புவது
உன் இதழ்கள் என்னும்
இரண்டடி கவிதையைத் தான்....

எதைத் தேடி

பொழுதுகள் விடிகின்றன
இரவுகள் கடக்கின்றன
எதையும் அறியாமல் மனம்
தேடிக்கொண்டே இருக்கின்றன
வெயில் மழையோடு
வந்த வானவில்லின் வர்ணங்களை
உச்சிப்பொழுது
தார் சாலை கானல்களை
மாயையின் மயக்கத்தில்
நிஜங்கள் மறந்தப்பொழுது
நிகழ்வுகள் எல்லாம் கனவுகளாய்
நிழல்களில் நிஜம் தேடி
நிம்மதியின் விலாசங்கள்
மறக்கடிக்கப்பட்டு
அலைகிறது மனது
எதைத் தேடி ?