என் இலக்கிய வானில்
சூரியனும் இல்லை
சந்திரனும் இல்லை
நீ மட்டும் இருக்கிறாய்
நிரந்தரமாய்
இங்கே
பகல் என்றும்
இரவு என்றும்
சொல்லுவதற்கில்லை
அம்மாவாசை
பௌர்ணமிக்கு
வழியுமில்லை
ஏன்னென்றால் நீ
தோன்றவும் இல்லை
மறையவும் இல்லை
தேயவும்மில்லை
வளரவும்மில்லை
துருவ நட்சத்திரங்களாய்
உன் இரு கண்கள்
பயணிக்கிறது
என் மொழி
உன் விழி
காட்டும் வழி
உன் மேலான
மோகங்கள்
மேகங்களாய்
திரண்டுயிருக்க
அவை மோதிக்கொள்ளும்
இடமெல்லாம்
இடியுடன்
பெய்கிறது
கவிதை மழை
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக